Dyslexie

Dyslexie is een stoornis die gekenmerkt wordt door een hardnekkig probleem met het aanleren en het accuraat en vlot toepassen van het lezen en/of het spellen op woordniveau. De diagnose wordt gesteld door een orthopedagoog of psycholoog. Dit kan pas gedaan worden wanneer een kind een periode  specifieke extra hulp heeft gekregen op school en/of daarbuiten en wanneer deze hulp geen duidelijke verbetering heeft gegeven. Een logopedist mag geen dyslexie diagnosticeren.

Dyslexie is vaak erfelijk bepaald door afwijkingen in bouw en functie van de taalverwerkende delen van de hersenen. Dit komt soms al naar voren als het kind jonger is: de spraak- en taalontwikkeling komt niet makkelijk op gang. Niet alle jonge kinderen met deze problemen ontwikkelen echter dyslexie en er zijn ook kinderen die vlot leerden speken en wel dyslexie krijgen.

Signalen die kunnen duiden op dyslexie:

In de kleuterperiode: 

• een kind heeft moeite met het onthouden van bijvoorbeeld kleuren en namen
• er is een spraak- en/of taalachterstand
• het taalbewustzijn als rijmen, woorden in klankgroepen verdelen, is zwak
• aan het eind van groep 2 kent het kind nauwelijks letters

Vanaf groep 3:

• moeite met de auditieve analyse en synthese van woorden
• het leesproces komt moeilijk op gang
• vertraging in het spellingproces

Dyslexie in het voortgezet onderwijs. 

Soms is dyslexie nog niet vastgesteld in het basisonderwijs. Dit kan komen doordat de leerling het  tot dan toe zonder hulp heeft kunnen redden. Vaak zijn het kinderen met een groot compenserend vermogen, die dank zij hun intelligentie en doorzettingsvermogen door het basisonderwijs zijn gekomen.

Ik wil meer informatieAFSPRAAK MAKEN